روزها می گذرند و ما بی تفاوت نسبت به گذر آنها نشسته ایم . . . ویا نه ، غلط گفتم حقیقتش این است که روزها نیستند که می گذرند بلکه این مائیم که براحتی از کنار آنها گذر می کنیم . . .

 روزهایی که متوجه ارج و قرب لحظه لحظه ی آن و همچنین تأثیرگذاریشان در راه رسیدنمان به کمال نیستیم . . .

.

.

.

این روزها در حسرت رمضان های سالهای گذشته غبطه می خورم . . . رمضان هایی که هرشب تا سحر پهنای اشک ها را به وسعت رحمت خویش چقدر زیبا به نظاه می نشست . . . لکن رمضان امسال . . . افسوس . . .

و چقدر زیبا گفت امامم . . . فواسواتا . . .

 

رمضان نوشت :

. . . رمضان . . . شاید تنها برهه ای از دنیا باشد که احساس می کنم محل توقف است ، نه گذر . . .