ای بر بلندای شهادت ایستاده   /   داغ رهایی را به پیشانی نهاده

ای والی مستولی شرق خرابات   /    صافی ترین صوفی به هنگام مناجات

تا بازگردانی در این صحرا سحر را    /   در کف گرفتی در مصاف تیغ سر را

تا وارهانی یک جهان را از اسارت    /    شد در تو جاری جرأت و جهد وجسارت

بر منبر آشوب خواندی خطبه ی داد   /    پشت ستم از غرشت در لرزه افتاد

تو بی تبر در التهاب روز موعود     /    در هم شکستی پیکر بتهای نمرود

استاد نایی در نوازش چیره دستی   /    بی نی نواخوان نیستان الستی

گفتی مباد این نی ز زیر و بم بیفتد    /    در دست نا اهلان نامحرم بیفتد

این نی بیابان زاد دامان حجاز است   /   بی پرده گویای هزاران رمز و راز است

این نی شرار از درد و داغ لاله دارد    /     یک لب ولیکن صد نیستان ناله دارد

گفتی مبادا امتم بی روح گردد      /      این کشتی بی بادبان بی نوح گردد

مرغان دریایی به آب و گل نشینند   /    کشتی نشینان بر لب ساحل نشینند

اهریمنانی کز کفت خاتم گرفتند      /     از مرگ خود در سوگ تو ماتم گرفتند

اهریمنانی کژ دل و بیگانه اندیش    /      غافل ز یارانت به فکر سفره ی خویش

چندی است تا با ایستادن خو گرفتند   /    مرداب گون ماندند و بر خود بو گرفتند

آهنگ رفتن را به خاموشی سپردند    /     دین را به چنگال فراموشی سپردند

هرچند می گفتند شبگردند باتو       /         کردند باتو آنچه را کردند باتو

بر عاشقان صادقت منت نهادند     /      وقتی که جام زهر در دست تو دادند

باد صبا نعش تو را بر دوش دارد     /     وادی به وادی تا نجف ره می سپارد

ای شعله زار خشم طوفان جوشی ما   /  هرگز مبادا بی شما خاموشی ما

ای بت شکن رفتی ولی مارا نبردی     /    زین داغ باغ سرخ گلها را فسردی

در نا امیدی شیشه ی غم را شکستیم  /   اما پس از تو دل به اسماعیل بستیم

 

پ.ن:

1- آغاز ولایت امام خامنه ای(مد) و روز پدر مبارک

2- لا تغفلوا من "پست قبل" . . . !