ای تماشایی ترین مخلوق خاکی در زمین   /   آسمانی می شوم وقتی نگاهت می کنم

شعر زیر در جواب بیت فوق سروده شده است :

 

روز و شب دانم که در ذهنت تو یادم می کنی / با طناب عشق خود هر شب به دارم می کنی

نافذ است این نرگس چشم نگاهت دلبرم / دم به دم با هر نگاهت بی قرارم می کنی

کن نگاهم کن نگاهم ای فدایت چشم من / آسمانی میشوم وقتی نگاهم می کنی

گرچه از هجران وصلت دائما در ناله ام / درمیان گریه و اشکم تو شادم می کنی

گویمت این نکته را هم کن تو باور ای عزیز / من دگر خود نیستم وقتی صدایم می کنی

حمد لله ، هردو دنیا را خیالم راحت است / مستجاب الدعوه ای بی شک دعایم می  کنی

من یقینا گربه جایی می رسم از نزد توست / زین سبب هم بی جهت وصف چنانم می کنی

جان "جامانده" چنین اغراق در وصفم نکن / خاک پایت هم نمی باشم که شاهم می کنی

پ.ن :

صرفا به دلیل بررسی صنعت شعری در اینجا قرار داده شد فلذا دوستان لطف می کنند اگر نقاط قوت و ضعف را متذکر شوند