بالاخره سکوت رو شکست و حرف دلی رو که مدتها توی دلش مونده بود گفت :

-خوش به حالت واقعا توی زندگیت هیچ غم و غصه ای نداری !

نگاه عاقل اندر سفیهی بهش کردی و گفتی ، روی چه حساب این حرف رو می زنی ؟

-جواب داد: آخه هرجا دیدمت خوشحال و خندون بودی ! معلومه غم به دلت راه نداره ، وضعت هم که از لحاظ مالی . . . !

سرت رو انداختی پائین ، مونده بودی چی جوابش رو بدی ، فقط یک آهی از ته دل کشیدی و . . . کاش حداقل روت می شد رو در رو جوابش رو بدی ، اما پیش خودت گفتی عیبی نداره بگذار این درد و دل ها بمونه ، بالاخره یه وقتی برملا بشه ، دوست داشتی با غم خودت بسوزی و بسازی . این بود که در جوابش فقط یه بیت شعر خوندی :

خنده بر لب می زنم تا کس نداند راز دل  /  ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت

-کوتاه نمیومد ، هی پا پیچ می شد ، می گفت آخه من که یه جورایی نزدیکترین رفیقت حساب می شم ، لا اقل چرا دهن باز نمی کنی و خودت رو خالی نمی کنی ؟

بالاخره پس از رد و بدل چند جمله سکوت ، باز به حرف میای و چند کلام براش بلغور می کنی :

مرادردی است اندردل اگرگویم زبان سوزد/وگر پنهان کنم ترسم که مغزاستخوان سوزد

-بازهم کوتاه نمیومد می گفت من که نمی فهمم تو چی میگی همش هم شعر بلغور می کنی ولی خب . . . خیلی نامردی . . . !

بهش گفتی : اگه یه حرف راست تو زندگیت زده باشی همینه . . . !

-------------------------------------------------

تا حالا تو عمرش حاجی رو ندیده بود ، حتی حاجی هم اون رو ندیده بود ؛ یعنی درواقع حدود یکسال و نیم بعد از شهادت حاجی بود که به دنیا اومد ولی نمی دونست چه سریه که احساس می کرد به سمت شهدا کشیده میشه . شب اولی که رفت پیش حاجی (حدود 10 سال پیش که گلزار رفتن رو تو شب شروع کرد) باهاش یه عهدی بست ، یه قول داد ، یه قول گرفت ! اما چیزی نگذشت که قولش رو . . . (بی خیال!) قول حاجی رو خدا می دونه . . .

گلی پر پر شد اندر نوجوانی      /       خزان گردید باغ زندگانی

شهید راه عشق جاودانی         /            محمد باقر . . . نی

پی نوشت :

1-   یه جورایی میشه گفت به سالگرد شهادت حاج باقر هم بی ربط نبود( البته با تاخیر یک هفته ای ! )

2-    بارها گفتم :

پریشان خاطران چون زلف یارند   /    پریشانان پریشان می نگارند

3-    

داغ داریم نه داغی که بر آن اخم کنیم / مرگمان باد اگر شکوه ای از زخم کنیم

4-   پیشاپیش 22 اسفند روز گرامیداشت شهید و شهادت(به فرمان امام خمینی(ره)) رو تبریک میگیم