السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا (ع) . . . اشهد انک قد اقمت الصلوه و . . .

 

این چه ظلمی است که بر تو رفته است و دشمن با تو چه کرده است که ما از ورای صدها سال وقتی در کنار ضریح عشق آفرینت زانو می زنیم باید شهادت دهیم که تو اقامه نماز کردی و ایتاء زکات !

باید شهادت دهیم که تو آمر به معروف و ناهی از منکر بودی .

این چه شهادتی است که مظلومیت تو در آن موج می زند !

مگر نه تو خود نماز مجسم بودی ؟

مگر نه نماز در دستهای تو قامت می بست ؟

مگر نه قیام و قعود جهان چشم و گوش به مکبر مژگان تو دوخته بود ؟

مگر نه سجود ، تموج دل دریایی تو بود ؟

مگر نه معروف ، رضای تو بود و منکر ، خشم و غضب تو ؟

مگر نه شما جایی میان خالق و مخلوق بودید و واسطه فیض ؟

((نزلونا عن الربوبیه و قولوا فینا ما شئتم)) مگر کلام شما نبود ؟

پس چیست راز اینگونه سلام گفتن بر تو ؟ راز شهادت به اقامه نماز تو و ایتای زکات تو ؟ راز شهادت به عبادت تو ، تا رسیدن به سرمنزل یقین ؟

توان برگرفتن این مهر ، توان گشودن این راز در دستهای ما نیست .

اما پیداست هم که این راز تنها راز تو نیست . راز پدران توست و راز فرزندان تو .

سرچشمه این راز زلال ، در محراب مظلومیت علی است علیه السلام ، آنجا که شهادتش در محراب ، مردم مرعوب و گنگ را به تعجب وا می دارد که مگر علی نماز می خواند ؟

و این راز از جنس همان رازی است که با جگر سوخته امام حسن(ع) به طشت می ریزد اما هیچ دلی نمی لرزد و هیچ اشکی نمی ریزد .

و این راز از سنخ همان رازی است که وقتی عشق رسول الله بر سر نیزه ها ، خارجی معرفی می شود ، هجوم بی رحمانه سنگ از بامهای جهالت و کنگره های قساوت بر هویت خورشید تکرار می گردد .

و این همان رازی است که در گریه های سجاد موج می زند .

و این همان رازی است که امام باقر جوان را بی هیچ دغدغه عکس العملی از میان مردم می رباید .

و این همان رازی است که همه عمر صادق آل محمد را به محو گذشته های محرف و غبار آلوده صرف می کند .

و این همان رازی است که بر جنازه ستم کشیده امام صابر(ع) فریاد می کنند : هذا امام الرافضه . دشمن چه کرده است با شما آل الله ؟ چه تصویری از شما در ذهن عالمیان کشیده است که ما شیعیان هم از ورای صدها سال باید به نماز خواندن و زکات دادن شما گواهی دهیم ؟

مولا جان ، آقای من ، قصد نوشتن حزن و اندوه در ایام شادی را ندارم ؛ اما این است که در زمان ولادت تو هم که ولادت عشق است و تجلی اسماء حسنای خداوند بر زمین ، اشک چشمهایمان خشک نمی شود و سنگینی غم جانمان کاستی نمی پذیرد .

خدا ظهور قائمتان را نزدیک فرماید تا این زخم کهنه چند ساله را مرهم و درمانی جانانه باشد .

آمین .