اگر اهل دلی از دل بگویم          /          سخن برتر ز آب و گل بگویم

سخن از آن کسی که روح ما بود           /           به گرداب حوادث نوح ما بود

که بود آن رادمرد روشنایی ؟           /         که بودش با رسولان آشنایی

که بود آن آشنا با سر مستی ؟            /          که می زد نعره ی یکتا پرستی

همان کس کز سر غیرت بپا خواست      /        به محراب شهادت قامت آراست

قسم بر انشقاق فرق منشق         /         زمین خالی مباد از حجت حق

اگر مجذوب یاء و لام و عینم          /          سرآپا نشئه ی پیر خمینم

خمینی جذبه نوش جام مولاست         /          خروش خشم ناهنگام مولاست

خمینی مست و من مست از نگاهش         /          که افتادم ز سرمستی به راهش

نگاهش پای تا سر آتشم کرد          /          ز مستی همچو توفان سرکشم کرد

ز مستی هر زمان لبخند می زد         /          دل ما را به حق پیوند می زد

ز مستی بر دو عالم یک نظر کرد        /          که شرق و غرب را زیر و زبر کرد

هزاران پیچ و خم دارد خمستان          /            نمی دانند اما غیر مستان

خمینی حجت حق در زمین بود             /             امین دین ختم المرسلین بود

خمینی رفت ، فرزندش علی هست          /           خدا را شکر بر امت ولی هست