الا ای عارفان بی معارف                  /                 جهالت پیشه گان شبه عارف

الا ای عارفان اهل تردید                 /                ولایت را چرا بازیچه کردید ؟

اگر میراث دار بایزیدید                   /                چرا از طاعت و تقوا بریدید ؟

از آن روزی که این دکّان گشادید       /         چه معجونی به خورد خلق دادید ؟

اگر فرهنگتان فرهنگ دین است           /           چرا آهنگتان کفر آفرین است

شما گر پیرو خط امامید                     /                  چرا دلبسته ی میز و مقامید

فضای باز یعنی بی حیائی                     /                  در انظار عمومی خودنمائی

فضای باز یعنی نا نجیبی                    /                   تظاهر سازی و مردم فریبی

که میدان داد این نوکیسه ها را ؟           /            حمایت کرد این ابلیسه ها را ؟

که بر اینان ز بیت المال بخشید ؟       /        به بزم شب پرستان خوش درخشید ؟

سرافرازان برای سرفرازی                /               ضرورت دارد آیا برج سازی ؟

از آن بترس که روزی جمل دوچرخه شود   /    اسیر پنجه ی امواج راین ، کرخه شود

زنان فاجعه پا در رکاب بگذارند            /            دوباره از سر زنها حجاب بردارند

برادرم ، پدرم ، خواهرم به هوش آئید      /     گر از قبیله ی مو جید در خروش آئید

که گفته است در این واهه ظلم باب شود     /      ز آتشش جگر اهل دین کباب شود

کسی که در نفس غرب استحاله شود       /       به پنجه ی  هوس غربیان مچاله شود

مسلمان نمایان تکنوکرات                 /                 رهاوردتان چیست جز منکرات

شما گر نماینده ی مردمید                /                 چرا مات و مبهوت و سردرگمید

شمایی که دین را به نان می دهید              /             کجا در ره عشق جان می دهید

نمایندگانی کز این امتند                    /                      خداباور و تشنه ی  خدمتند

اگر خشم دینی ملایم شود              /               در این سرزمین ، غرب حاکم شود

 

با توجه اشتباه هایی که در قسمت نظرات تصور شده لازم به  ذکر میدانم که این شعر متعلق به من نیست و سروده ی شاعر دلسوخته ی اهل بیت حاج محمد رضا آقاسی می باشد که در سنه ی هفتاد سروده شده است .