چند شب پیش جاتون خالی توی خواب یک سفری به قیامت داشتم ، نمی دونم چی بگم خیلی وحشتناک بود ، خلاصه چیزهایی رو که دیدم خیلیاش رو نمی تونم اصلا به زبون بیارم .

سرآپا شعله شد پیراهن من          /            ز غوغای زبان الکن من

ولی بعد از خواب تونستم شرح مختصری از خوابی رو که دیده بودم به صورت شعر بنویسم ، گرچه شاید این شعر از لحاظ صنعت شعری پر از اشکال باشه ، ولی شما به بزرگواری خودتون ببخشید . من فقط اراده کردم بنویسم ، کلمات خودشون از درون میومدند .

 

دوش دیدم من قیامت را به خواب   /    سخت روح و ذهن خود در اضطراب

هر کسی در فکر خود می بود و بس   /      عده ای در بند و بعضی در قفس

در کنار خود بدیدم عده ای                چهره های قرمز و شرمنده ای

 چون بپرسیدم دلیلش را که چیست     /      در جوابم اینچنین گفت و گریست

چون که دنیامان پر ز اعمال بد است    /     لیک اکنون جایمان در دوزخ است

سخت پیمودم لحظه ها در انتظار     /      لحظه های پر ز شور و بی قرار

چون بدیدم پوشه ای در دست خود    /     خواستم جویا شوم از وضع خود

 ناگهان بشنیدم آوایی مهیب          /            صوت زیبای خداوند قریب

گفت با من ، گر چه ایمان داشتی        /         لیک راه را اشتباه پنداشتی

  کارهای خوب بسیاری دیده ام          /          لیک در کل ز تو رنجیده ام

نیست جنت جای تو ، تا مدتی         /          باید اول پاک گردی از بدی

چون مقام حق چنین بر من نوشت        /       آن چنان بغضی گلویم را گرفت

ناله ای از دل زدم ، خالی شدم      /       بی خود از خود گشتم و قالی شدم

 ناگهان صوتی غریب آمد به گوش        /        اینچنین فریاد می زد با خروش

"چو دلتنگی به اشک خود وضو کن             به سوی خانه ی توحید رو کن "

وضویی کردم از اشک نیازم           /          که شاید راه و چاهی را بسازم

چون خجل بودم به درگاه خدا           /         استطاعت جستم ز شاه سر جدا

خواستم از او ، که بینم روی او          /         تا شوم من رهگذر بر کوی او

ساعتی بگذشت با حال نیاز              /             با توسل ، با دعا و با نماز

نماز آهنگ اوقات فراق است       /           نماز آواز شوق و اشتیاق است

ناگهان بیدار گشتم من ز خواب        /        لیک بودم مضطرب از این جواب

چون که آگه نیستم از تعبیر خواب        /         اینچنین گویم خدا را در جواب

ای خدا ، ای مرجع کل امور         /         در قیامت ده به ما شوق و سرور

گرچه دنیامان پر ز اعمال بد است       /        لیک این اعمال ما از غفلت است

رحمتی کن تا که در روز جزا         /       حضرت زهرا(س) ، بوَد راضی ز ما